Programmer ชื่อ ถาวร ศรีเสนพิลา

ตอนนี้ได้ทำการย้ายข้อมูลไปแล้ว เหลือฐานข้อมูลที่กำลังทยอยไปทีละตาราง คาดว่าวันนี้จะโอนเสร็จ

นี่ก็เป็นรถอีกคันหนึ่งที่ผมอยากได้มานานแสนนาน และแล้ววันนี้ก็ดาวมาเรียบร้อยครับ สบายๆ ด้วยน้ำพักน้ำแรงการเขียนโปรแกรม ทั้งนั้นเลย ไม่ได้หยิบยืม กู้ หรือว่าขอจากใครแม้แต่บาทเดียว แต่มาจากความรู้ และความสามารถของตนเองล้วนๆ บอกตรงๆ ว่าภูมิใจอย่างยิ่งคับ วันนี้เลยเอาภาพมาลงให้ดูกัน ว่ามันน่าดีใจสักแค่ไหน สุดท้ายก็ได้มาครอบครองครับผม ตั้งเป้าไว้ว่าปีหน้าจะซื้อบ้านสักหลังให้แม่ สู้ๆ ขอให้ทำได้ตามเป้า

หนังสือเล่มนี้ผมเขียนเสร็จตั้งแต่ต้นปี แต่ว่าไม่ได้มาบันทึกเรื่องราวไว้ วันนี้เลยถือโอกาสมาลงข้อมูลครับ อันนี้ตั้งใจมาก เขียนแบบสุดฝีมือ แถมยังทำยอดขายได้อย่างถล่มทลายเป็นพันเล่มเลยครับ ไม่น่าเชื่อจริงๆ คนติดต่อซื้อทั้งประเทศ จากทุกมุมเมือง แต่ละวันปริ้นกันแทบไม่ไหว

เป็นอีกเล่มที่ภูมิใจมากครับ กับหนังสือที่ผมพยายามอธิบายสิ่งที่แสนยาก และมองไม่เห็นภาพ ให้กล่ยเป็นเรื่องง่ายๆ แถมยังนำไปใช้งานได้จริงอีกด้วย เล่มนี้เขียนเกือบสองเดือน เหนื่อย บรรจง อย่างที่สุดครับ ตั้งใจจะให้เป็นหนังสือสอน oop เล่มเดียวในเมืองไทย ที่ดีที่สุด

จริงๆ เขียนเสร็จตั้วแต่ต้นปีแต่ไม่ได้เขียนบลอก วันนี้เลยมาเขียนไว้ดูผลงานตัวเอง เนื้อหาคือ java gui , mysql , ireport และมีเวิึคชอปท้ายเล่มตามเคย

เดินทางกลับมาจากกรุงเทพ หลังจากไปบรรยาย เป็นวิทยากรเรื่อง java gui workshop งานนี้ได้ไอเดียต่างๆ มากมายกลับมา โดยเฉพาะการเขียนหนังสือเล่มต่อไป สนุกครับ เหนื่อยนิดนึง แต่คุ้มมาก

ผมไม่อยากเชื่อเลยว่า ในโลกนี้ จะมีสิ่งมีชีวิต ที่อัศจรรย์เหลือเชื่อได้ขนาดนี้... เขาคนนี้ทำงานหนัก ท่ามกลางแสงแดด และสายฝน ได้อย่างไม่ย่อท้อ เขาคนนี้ทำงานได้ยาวนานถึง 20 ชม. ต่อวัน และบางวันก็ไม่ได้นอนเลย เขาคนนี้ทำงานได้ทุกวัน ไม่ว่าจะเจ็บป่วย ไม่สบาย สักแค่ไหนก็ตาม เขามีมือที่หยาบกร้าน มีฝ่าเท้าที่หนา และเต็มไปด้วยรอยแตก เขาสามารถแบกของหนักไว้บนหลัง พร้อมกับปั่นจักรยาน และยังอุ้มลูกน้อยได้อีก เขามีดวงตา ที่เต็มไปด้วยความฝัน เขามีอ้อมกอด ที่แสนอบอุ่น อุ่นเกินกว่าผ้าห่มทุกยี่ห้อในโลกรวมกัน เขาคนนี้ จะเจ็บปวดเป็นสิบเท่าของลูกๆ เมื่อยามที่ลูกเสียน้ำตา หรือเจ็บช้ำมา เขาสามารถพัดวีลูกๆ และเล่านิทานก่อนนอนให้ฟังได้ทุกวัน โดยไม่เคยบ่นเลย เขามีสองมือ ที่สามารถรักษาได้ แม้แต่หัวใจที่ "แตกร้าว" ของลูกๆ เขามีขา ที่ยืนได้ยาวนาน ถึงวันละ 20 ชม. เขาคนนี้ มีชีวิต ที่พร้อมจะสละให้กับลูกได้ หากจำเป็น เขาคนนี้ คือคนที่ถูกเรียกว่า "แม่"