Programmer ชื่อ ถาวร ศรีเสนพิลา

บทความนี้ของผม อาจรุนแรงไป แต่ผมก็เตรียมใจไว้แล้ว ว่าต้องเจอกับอะไรบ้าง มองกันชัดๆ ย้อนกลับไป ในการสร้างโปรแกรม หรือสร้างอะไรก็ตาม เราต้องมีผู้สร้าง และเหล่า Software ทั้งหลายนั้น ก็ถูกสร้างจากกลุ่มคนที่เรียกว่า Programmer จริงแล้ว มันไม่ใช่ตำแหน่ง มันเป็นเพียงคำเรียก ที่ผู้คนใช้เรียกคนสร้างโปรแกรม เพื่อให้เข้าใจ บาง Software อาจถูกสร้างจาก คนล้างจาน คนเผาถ่าน รปภ. ที่เลิกงาน แล้วมาเขียนโปรแกรมเล่นๆ บางคนก็อาจทำจริงจัง แต่ด้วยสภาพการเงิน และความพร้อมหลายอย่าง ไม่อำนวย ก็เลยต้องสร้างโปรแกรม หลังเลิกงาน (บางคนก็สร้างในเวลางาน) ... ทั้งหมด ที่เล่ามานี้ ผมกำลังท้าวความ เข้าสู่เรื่อง ที่จะเขียนจริงๆ Programmer หลายคน พยายามอย่างมาก ที่จะเรียนรู้ ศึกษา เทคโนโลยี เครื่องมือ ไลบราลี่ ทันสมัย ไม่ว่าจะเป็น NodeJS, Ajax, JavaFX, MongoDB, Express, LINQ, AngularJS และอะไรอีกมากมาย สารพัดไปหมด รวมไปจนถึง การเข้าจัดการกับฐานข้อมูลผ่านทาง Command, Migration ด้วย ที่ผมกำลังสื่อก็คือ มันมากมายมหาศาล จนทำให้บางคน เอาแต่เรียนรุ้สิ่งใหม่ๆ ที่มันก็แค่ วิ่งมา แล้ววิ่งจากเราไป ในช่วงเวลาสั้นๆ เท่านั...

ผมขอเขียนบทความนี้ไว้เพื่อเป็นการแบ่งปัน ประสบการณ์ เล็กๆ น้อยๆ ของผมนะครับ ที่นั่นอาหารการกิน แพงกว่าที่เมืองไทยเรา อย่างมาก เอาแค่ข้าวราดแกงธรรมดาเลย ก็จานละเกือบร้อยบาท ส่วนอาหารอื่นๆ อย่างเข่นลาบหมู ก็จานละ 300 กว่าบาท ที่ทุกอย่างแพงหมด ก็เพราะว่า เขาต้องนำเข้าจากไทย ไปผลิตจำหน่ายในลาว ดังนั้นราคาก็เลยสูงลิบลิ่ว ส่วนค่ารถตุ้กๆ ก็แพงเอาเรื่องเหมือนกัน ระยะทางแค่ 2 กิโล คิดเกือบ 200 บาท สรุป ที่นี่ ค่าครองชีพสูงกว่าไทยเราเยอะเลยครับ และค่าแรงคนที่นี่ก็ไม่มากมาย เหมือนบ้านเรา คือเงินเดือนไม่ถึงหมื่น อันนี้เป็นเรทปกติ บางอาชีพ บางตำแหน่ง ก็จะได้หมื่นกว่าๆ อยู่ครับ (แต่บ้านเราสูงกว่านี้มาก) ถนนหนทาง การจราจร ไม่แออัดอย่างที่คิด ค่อนข้างโล่ง วิ่งข้ามได้เลย สบายๆ ไม่ซีเรียส ที่ผมชอบมากคือร้านเบียร์ ร้านเหล้าครับ มีไม่มากก็จริง แต่บรรยากาศดีมาก หากใครจะไปเที่ยวขอแนะนำ ร้านมุมสบาย อันนี้ชิวๆ หน่อย มีดนตรีสด (ก็ร้องเพลไทยแหละ) ให้ฟัง หากชอบดูสาว สวยๆ ขาวๆ หุ่นเป้ะ นี่เลยครับ ร้านขอบใจเด้อ ถ้าชอบหรูหรา ฝรั่งนั่งเยอะ ต่างชาติไปเพียบ ก็ร้าน Mix ครับผม และถ้าใครชอบแนวผับ เสียงดังๆ คนเบีย...

ผมมีภาระกิจไปสอน Yii2 + AngularJS ที่เวียงจันทร์ ประเทศลาว เช้านี้ตื่นตั้งแต่ 6.00 เพื่ออาบน้ำ แต่งตัว ออกเดินทางไปยังประเทศลาว ซึ่งตอนเช้าน้องจอยก็มาปลุก และขับรถไปส่งผม กับโฮป ที่ บขส. อุบลราชธานี จากนั้นก็นั่งรถมาเรื่อยๆ เพื่อเดินทางไปยัง จังหวัดหนองคาย โอ้ววว นานมาก เรามาถึงหนองคายกันเวลา 15.30 ครับ มาถึงก็บ่นหิวข้าว เลยไปจัดอาหารตามสั่ง คนละจานก่อน เพื่อจะได้มีแรงเดินทางกันต่อ ค่ารถในขั้นตอนแรก อุบล หนองคาย ก็คนละ 380 บาทครับ มาถึงตรงนี้เราก็นั่งรถรับจ้าง อีกคนละ 50 บาท เพื่อไปยังสะพานมิตรภาพ ไทย ลาว ขั้นตอนการทำบัตรต่างๆ เพื่อให้ผ่านมายังฝั่งลาวนั้น ยุ่งยากมาก เอกสาร หลายขั้นตอนไปหมด รวมๆ หมดค่าจัดทำเอกสาร จนสองเท้าแตะประเทศลาว ก็หมดไปอีก คนละ 200 อ้อ แล้วก็มีค่ารถโดยสาร จากไทย มายังลาว คนละ 20 บาท สรุปค่าใช้จ่ายทั้งหมด คือ 600 บาท ก็มาถึงประเทศลาวพอดี ... พอมาถึง ก็ทำหน้างงๆ เพราะคนที่จะมารับผม ไม่รู้เขาอยู่ตรงไหน แต่พอดี มองไปเห็นเสื้อของเขามีคำว่า 108job.la พอดี ก็เลย อ้อ ต้องใช่แน่ เพราะว่าบริษัทที่เชิญผมมาอบรม คือบริษัท 108 ประเทศลาว ซึ่งก็จริงครับ เขาก็ต้อนรับอย่า...

เป็นประจำทุกปี ที่จะต้องทำการประกาศเป้าหมาย เพื่อให้ตัวเองมีเข็มทิศว่าจะเดินไปทางไหน 1. ทำ iService รุ่น Desktop 2. พัฒนา jPOS ให้ไปถึงระดับ E-Commerce 3. ทำระบบบน คลาว ให้ใช้แบบ per user 4. ออกโปรดักใหม่ๆ มาอีกสัก 5 โปรดัก เพื่อขายแบบ Software Package 5. ออกสื่อการสอนออนไลน์สัก 3 คอร์ส 6. เขียนหนังสือออกมาจำหน่าย สัก 3 เล่ม 7. จัดทำเว็บไซต์ต่างๆ ขึ้นมาเพิ่มอีกอย่างน้อย 3 เว็บ yiitut, pingpongthailand, ... 8. ทำ App Android เข้าสโตอย่างน้อย 5 App 9. ผ่อนรถ Honda City ให้หมดในสิ้นปีนี้ 10. เพิ่มน้ำหนักตัวให้ไปถึง 85 กิโล และฟิตเนสให้เข้มข้นกว่าเดิม (ขอกล้ามใหญ่ ชัด กว่านี้) 11. เดินทางไปต่างประเทศ อย่างน้อย 2 ประเทศ 12. ปรับเว็บ PingpongSoft ใหม่ และทำเว็บ JavaThailand ให้มียอด UIP 500+ ต่อวัน ดูเยอะเหมือนกันนะ แต่ทุกๆ ปีก็ทำได้เกือบจะครบทุกข้อ ปีนี้มาลองกัน ว่าจะได้หรือเปล่า ประกาศเป้าหมาย -> ทบทวน -> ลงมือทำ -> ตรวจสอบความคืบหน้า เชื่อมาตลอดว่า ความสำเร็จ ไม่ใช่แค่ความเก่ง แต่ต้องชัดเจนในเป้าหมาย และอดทน ยืนหยัดฝ่าอุปสรรคต่างๆ ที่เข้ามา ปัญญา ต้องมาพร้อม สติ

วันนี้เป็นวันสิ้นปี 2015 ผมเลยถือโอกาส เขียนบทความนี้ขึ้นมา เพื่อเล่าเรื่องราว การเดินทางอันยาวไกล ของโปรแกรมเมอร์ตัวน้อย คนนี้ ขอย้อนเรื่องราวกลับไปวันวาน ตอนที่ผมยังเรียน ปวส. ช่วงนั้นสภาพทางการเงิน ค่อนข้างลำบากมาก เลยต้องทำงานไปด้วย ในตอนกลางคืน และเรียนหนังสือตอนกลางวัน หลังเลิกงาน จึงมาอ่านหนังสือ เพื่อหัดเขียนโปรแกรม ฝึกฝนตามโจทย์ต่างๆ ต้องยอมรับว่าท้อมาก... แต่ก็หยุดไม่ได้ เพราะมันคือความฝัน ที่อยากเขียนโปรแกรมให้ได้ ผมเริ่มต้นจากการยืมหนังสือ ห้องสมุดไปอ่าน นานวันเข้า ก็กลายเป็น เก็บเงินซื้อหนังสือ เป็นของตัวเอง โดยการไปรับจ้างตัดหญ้า ทาสี ในวันเสาร์ อาทิตย์ หนังสือเล่มนึงก็หลายร้อยบาท ใช้เวลาเก็บเงิน 2-3 เดือน ถึงจะสามารถซื้อได้ บางเล่มเป็น TextBook อยากได้มาก ก็ต้องนั่งรถไฟ จากอุบล ไป เซียร์รังสิต เพื่อซื้อหนังสือที่ต้องการ ยุคนั้นไม่มีกลุ่มเฟสบุค ไม่มีอีบุคให้โหลดฟรี ไม่มีอะไรทั้งสิ้น ที่จะสนับสนุนให้เขียนโปรแกรมได้รวดเร็ว เหมือนเช่นในยุคนี้ ผมต้องอาศัยอ่าน Help ใน TurboC เพื่อศึกษาการทำงานของ function ต่างๆ บางทีก็ดีหน่อย มีไฟล์ .chm ให้นำมาเปิดอ่าน เพื่อศึกษาหาคว...

เมื่อวันก่อนทาง Google ได้ปล่อย Android Studio 1.0 ให้พวกเราโหลดมาเล่นกัน ผมก็เลยทำการโหลดมาเล่นตอนเย็นๆ ของวันนั้น ผมก็เจอปัญหาเพียบเลยครับ ใช้งานไม่ได้ เพราะผมไม่เข้าใจว่ามันต้องเซตอะไรบ้าง หรือลงอะไรเพิ่มเติมอีก ตอนนั้นเครื่องผมเป็น JDK 1.6 อยู่แล้ว และเขียนแอพด้วย ADT ครับ เอาล่ะ จากปัญหามากมายที่ลงแล้วใช้งานไม่ได้ ผมก็งมแก้ไขอยู่นาน จนผมรันโปรแกรมได้ละ เลยขอมาเขียนบทความเพื่อแบ่งปันเทคนิคการแก้ปัญหาครับ ให้เพื่อนๆ ลง JDK 1.7 นะครับ แล้วติดตั้ง Android Studio จากนั้นมันก็จะให้เราโหลด SDK มาลงเอง เราก็คลิกโหลดไปเลย (นานหน่อย) ทีนี้ถ้าเข้ามาเจอหน้าจอแบบนี้ ไม่ต้องตกใจครับ นั่นแปลว่าเครื่องเรามี JDK 1.6 อยู่ก่อนแล้ว ให้ลบมันออกไปครับผม ถ้าใครใช้แมค ก็ให้พิมพ์คำสั่งนี้ใน terminal sudo rm -rf /Library/Java/JavaVirtualMachines/1.6.0*.jdk โอเค คราวนี้เราก็ลบ JDK 1.6 ออกไปได้ละ มาที่โปรแกรม Android Studio กันต่อ ให้เปิดปิดใหม่ และรอมันสักพัก แล้วป้อน path JDK 1.7 ครับ เอาล่ะครับ ทีนี้ก็ผ่านไปได้อีกด่านละ ถ้ายังเจอปัญหาแบบนี้ต่ออีก หากเจอปัญหาแบบนี้ ...

ช่วงนี้เห็นนักศึกษาหลายๆ สถาบัน ก็เรียนจบ ได้รับใบปริญญากันแล้ว ผมก็รู้สึกดีใจด้วยครับ ที่พวกท่านอดทน ฝ่าฝัน ตั้งใจเรียน และอดหลับอดนอน ทำการบ้าน ทำงานส่ง อ่านหนังสือ หรือบางคนก็อาจจะนอนสบายๆ เรียนแบบชิวๆ ไปเรื่อยๆ หรือบางคนก็อาจจะ เมาเป็นประจำ เที่ยวทุกศุกร์ เสาร์ และแล้ว ทุกคนก็มาบรรจบที่วันรับปริญญา ถือกระดาษคนละ 1 ใบด้วยกัน สำหรับบางคนแล้วก็เป็นสิ่งที่ทรงคุณค่ามหาศาล สำหรับบางคนก็อาจจะรู้สึกธรรมดา ขึ้นอยู่กับว่า เราคาดหวังมากน้อยสักแค่ไหน แต่ไม่ว่าจะด้วยอะไร หรือรู้สึกยังไงก็ตามครับ ผมอยากให้ทุกๆ คนภาคภูมิใจ ที่คุณเอาชนะตัวเองมาได้ จนถึงวันแห่งความสำเร็จ นี่เป็นก้าวหนึ่ง ที่จะนำพาคุณสู่ก้าวต่อไป โลกนอกห้องสี่เหลี่ยม ที่คุณเคยอยู่มานานถึง 4 ปี นับจากนี้มันคือ "สนามจริง" ที่รอคุณไปพิสูจน์ฝีมือ ความรู้ ความอดทน ว่าจะรอดหรือไม่ ในบทความนี้ไม่มีอะไรมากครับ ผมเพียงอยากเขียนถึงเหล่า บัณฑิต ใหม่ป้ายแดงทั้งหลาย 1. ขออย่าได้หยุดยั้งด้านการเรียนรู้ ค้นคว้า ไม่ว่าจะในโลกแห่งการศึกษา หรือโลกการทำงาน การศึกษาหาความรู้ ค้นคว้า วิจัย ยังสำคัญเสมอ เพราะนอกจากจะทำให้คุณรอบรู้ เก่งขึ้...